Afgelopen zaterdag wilde ik met Tanja, een vriendin naar de Australia Zoo gaan. Deze dierentuin ligt 2 uur met de trein van Brisbane af en is opgericht door niemand minder dan Steve Irwin a.k.a. The Crocodile Hunter. Voor iedereen die hem niet kent, ga in een hoekje zitten en je diep schamen! Aangezien Steve niet meer leeft, is de dierentuin nu van zijn vrouw Terri en zijn twee kinderen Bindi en Robert. Als kind keek ik altijd naar The Crocodile Hunter en daarom wilde ik dus ook heel graag de dierentuin zien.

Zoals al eerder gezegd, ligt de dierentuin dus zo’n twee uur van Brisbane af, namelijk in Beerwah. Nou was het zaterdag blijkbaar Anzac Day en op deze dag worden alle Australiërs herdacht, die mee hebben gevochten in verschillende oorlogen. Om deze reden zou de dierentuin dus ook later opengaan dan normaal. Zoals al eerder geschreven te hebben zijn de treinen niet optimaal hier en waren we dus 2,5 uur te vroeg in Beerwah. Om de tijd te doden zijn we bij The Coffee Club gaan ontbijten en daarna naar de dierentuin gelopen, want uiteraard rijden er geen bussen… _DSC6031En nog mooier! Er was geen voetpad langs de 80km-weg, dus dan maar door het gras, hopend dat er geen slangen zaten. Uiteindelijk kom je dan bij de dierentuin aan en daar wordt je meteen geconfronteerd met Steve Irwin. Ik geef je even de tijd om van dit plaatje te genieten…

_DSC6032Oké, dus… We waren alsnog een half uur te vroeg en dus moesten we bij de ingang wachten. Om de tijd te doden, liep ik naar het bord met de prijzen toe. $59,- voor volwassenen en $47,- voor studenten. Vrij prijzig dus en ik was dus ook heel blij dat ik student ben. Toen vroeg Tanja opeens: “You think it’s real?” Ik keek naar wat ze bedoelde. Op dat zelfde bord zat een enorme spin (18cm doorsnede ongeveer). De spin paste qua kleur perfect bij het bord en daarom was me die ook totaal niet opgevallen. Kijkend naar de haartjes op de poten, besloot ik dat die echt moest zijn. Tanja zei hierop dat ze zou gaan gillen als die zou bewegen en dus besloot de spin te gaan lopen. Dus zo gezegd zo gedaan, Tanja begon te gillen._DSC6246

Uiteindelijk konden we om half twee de dierentuin in. In tegenstelling tot veel andere dierentuinen, had deze dierentuin vooral veel Australische dieren. Dus kangoeroes, koala’s, heel veel krokodillen, slangen, Australische vogels etc. Verder was er wel een klein Aziatisch en een klein Afrikaans deel. Verder was er een eiland genaamd “Bindi’s Island” en hier liepen lemuren gewoon rond en er was een papagaai, die tegen iedereen “Hello” zei.

Deze dag was er uiteraard ook een krokodillenshow, waarbij de krokodillen gevoerd werden door de Irwin familie. Dit leek natuurlijk super leuk, maar uiteindelijk zaten we er een beetj_DSC6078e met plaatsvervangende schaamte naar te kijken. De presentatie die gegeven werd, was namelijk zo ingestudeerd dat het leek alsof je naar een slecht toneelspel aan het kijken was. Het enige leuke eraan was een andere verzorger, een goeie vriend van Steve, die hielp bij het voeren van de krokodillen. Hij wist namelijk wel op een natuurlijke manier te presenteren.

De presentatie was dus niet zo’n succes, maar buiten dat was het een hele leuke dag. Uiteraard na ons bezoekje aan de dierentuin, konden we weer langs de drukke weg (in het donker) teruglopen en gelukkig hebben we op één minuut de trein gehaald.

Foto’s